แทกิล ยอดพยัคฆ์นักล่า ตอนที่ 10.5

อีกด้านหนึ่ง แทฮาที่ยืนอยู่บนหน้าผาสูงก็กำลังยื่นมือให้เฮวอนจับ แล้วพาคุณวิ่งลัดเลาะขึ้นไปบนหน้าผาสูงชันท่ามกลางความมืด ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้น ซอลฮวาก็ปลอบใจแทกิลด้วยการตบไหล่เบาๆ และลูบมือเขาอย่างอ่อนโยน

เช้าวันรุ่งขึ้นฮันซัมพาองค์ชายน้อยและนางในพี่เลี้ยงเผ่านานั่งพักเหนื่อยในถ้ำ เขาก้มลงคำนับแล้วกล่าวขอโทษที่เคยลบหลู่องค์ชาย จากนั้นก็เล่าความจริงให้นางในพี่เลี้ยงฟังว่า ที่ผ่านมา เขาต้องแกล้งทำตัวเป็นคนทรยศตามคำสั่งของแทฮา เพื่อให้รักษาชีวิตและตามมาปกป้ององค์ชายน้อยบนเกาะเชจู และเพื่อให้ไม่ให้มีใครสงสัย เขาจึงต้องแกล้งทำตัวเป็นคนเลวด้วยการพูดจาดูถูกเหยียดหยามและทำตัวลบหลู่องค์ชายตลอดเวลา แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่เขาไม่เคยโกหก นั่นก็คือความรู้สึกที่มีต่อนางในคนดังที่ได้กล่าวมาแล้ว

ฮันซัมพาองค์ชายน้อยและนางในพี่เลี้ยงเดินทางต่อโดยไม่รู้ว่าชอลวุงกำลังตามรอยมาติดๆ ระหว่างเดินทางฮันซัมถือโอกาสขอนางในพี่เลี้ยงแต่งงาน ทั้งคู่พูดจาหยอกล้อกันอย่างผ่อนคลายเป็นนัดแรก ฮันซัมพยายามถามชื่อและที่มาของคุณ แต่คุณก็บ่ายเบี่ยงไม่ยอมบอก ฮันซัมจึงพยายามคาดคั้นว่าคุณชื่ออะไร

เมื่อถูกฮันซัมคาดคั้นมากๆ เข้าคุณก็หยุดเดิน แล้วพูดว่า คุณชื่อ……

ยังไม่ทันบอกชื่อตนเอง นางในคนดังที่ได้กล่าวผ่านมาแล้วก็ยืนตาค้าง ชอลวุงขว้างท่อนไม้แทงเข้าที่กลางหลังคุณพอดี ฮันซัมร้องเรียกคุณและพยายามยื้อยุดคุณจากความตาย นางในพี่เลี้ยงฝากฮันซัมให้ช่วยดูแลองค์ชาย และบอกว่าคุณชื่อชาง พิลซูน มาจากหมู่บ้านพิมัตกุล ในเมืองฮันยาง

ฮันซัมร้องไห้โฮขณะที่นางในพี่เลี้ยงยื่นมือไปสัมผัสใบหน้าและเช็ดน้ำตาให้เขา คุณมองหน้าฮันซัมครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ ทรุดลงไปสิ้นใจบนตักเขา ฮันซัมร่ำไห้ด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ พลางหันไปมองชอลวุงที่กำลังวิ่งตรงเผ่านา ด้วยเหตุที่เขาแบกภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่เอาไว้บนบ่า เขาจึงไม่มีเวลาให้กับความเศร้าใจมากนัก ฮันซัมค่อยๆ วางใบหน้านางในพี่เลี้ยงลงกับพื้น แล้วรีบพาองค์ชายน้อยวิ่งหนีไป

ในที่สุด ชอลวุงก็ตามฮันซัมทัน ทั้งคู่เริ่มทักทายกันในฐานะเพื่อให้นเก่าอย่างเหนื่อยหอบ จากนั้นชอลวุงก็บอกให้ฮันซัมมอบตัวองค์ชายน้อยให้เขา แล้วยอมตายแต่โดยดี ฮันซัมชักดาบเตรียมต่อสู้ ทั้งๆ ที่มืออีกข้างยังคงอุ้มองค์ชายน้อย

ชอลวุงตรงเข้าฟาดฟันฮันซัมและองค์ชายน้อยอย่างไม่ปราณี ฮันซัมพยายามปัดป้องและใช้ร่างกายเป็นเครื่องกำบังองค์ชาย เมื่อมองว่าถ้าขืนยังคงอุ้มองค์ชายเไว้ในอ้อมแขนอาจยิ่งเป็นภัยต่อทั้งเขาและตัวองค์ชายน้อย ฮันซัมจึงวางองค์ชายลงแล้วหันไปต่อสู้กับชอลวุงอย่างดุเดือด โดยมีองค์ชายน้อยยืนมองอยู่ไม่ห่าง ชอลวุงเงื้อดาบพุ่งเข้าหาองค์ชายน้อย โชคดีที่ชอลวุงอุ้มหลบ (ไปตั้งไว้ที่อื่น) ได้ทัน

ส่วนแทฮาและเฮวอนยังคงเดินลัดเลาะอยู่บนหน้าผา เฮวอนเดินต่อแทบไม่ไหวเลยส่งสายตาและพยักหน้าบอกให้แทฮาล่วงหน้าไปก่อน แทฮาจึงรีบวิ่งไปช่วยฮันซัมและองค์ชายน้อยทันที

อีกด้านหนึ่งฮันซัมก็กำลังต่อสู้กับชอลวุงอย่างสุดกำลัง โดยมีสายตาขององค์ชายน้อยคอยจับจ้องอยู่ตลอดเวลา ขณะที่ฮันซัมเตรียมอุ้มองค์ชายน้อยหลบหนี เขาก็ถูกชอลวุงแทงเข้าที่ขาจนล้มลง เขาใช้ดาบประคองตัวเองให้ลุกขึ้น แล้วหันไปต่อสู้กับชอลวุงอีกที แต่กลับถูกชอลวุงปัดดาบร่วงหลุดมือ